In een regionaal krantenportret wordt mijn leven als actrice en kunstenaar belicht in een periode van overgang. Het artikel beschrijft hoe ik vanuit een anti-kraak situatie mijn blik weer naar buiten richtte, met het verlangen om te reizen en te blijven maken — met mijn orgel en naaimachine letterlijk als verlengstukken van mijn praktijk.
De tekst schetst een beeld van een kunstenaarsleven waarin vrijheid, ambacht en mobiliteit samenkomen. Niet als romantisch ideaal, maar als dagelijkse realiteit: werken met wat je hebt, ruimte maken voor creatie, en telkens opnieuw kiezen voor beweging.
Dit portret raakt aan een meer aardse kant van mijn werk — de praktische omstandigheden waaruit performances, muziek en kunst ontstaan, en de manier waarop leven en maken voortdurend in elkaar grijpen.
FOTO ROEL VAN DER AA
Leave a Reply